Wandelplezier

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag, 29 mei 2011

 

 

 

Je leest het goed, het is al 29 mei 2011. En ik wou dat ik iets positiefs kon neerpennen, maar helaas, waar ik voor vreesde is uitgekomen: ik ben hervallen in oude gewoontes, ik ben weer slaaf van mijn fiets.

Dag in dag uit trap ik mijn roestig vehikel over een gedrocht van een gewestweg van en naar mijn werk. Waarom, vraag je je misschien af? Waarom heb ik mijn kleine tuin van Eden ingeruild voor de uitlaatgassen van mijn gestresste medemens? Waarom doe ik dit mezelf aan?

Omdat ik lui ben, beste lezer. En omdat ik het beu ben om vroeger op te staan en later thuis te komen. Daarom. En omdat ik een loser ben, niet alleen op sportief vlak, maar ook op culinair vlak. Want als er geschrokt kan worden ben ik er natuurlijk bij. Jawel, ik moet er niet om liegen: het gaat niet goed met mijn wandelvoornemen. En mijn mannenborstjes hangen er ook nog steeds.

Maar er sluimert weer hoop. Elke dag als ik voor de spiegel sta dringt de realiteit zich langzaam op. Het kan zo echt niet verder, en daarom dat ik me nú al voorbereid op een tegenoffensief. Mentaal tenminste. Geef me nog enkele weekjes tijd, en ik zoek mijn wandelschoenen weer op. Deel twee van mijn wandelavontuur komt er binnenkort weer aan. Echt, ik beloof het je.

 

 

Nog even geduld a.u.b.

 

Index