Wandelplezier

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag, 27 juli 2011

 

 

 

Ik vond het een raar bericht dat tussen de bomaanslagen, moordpartijen en verkeersongevallen te lezen stond in de krant van gisteren: ‘Jager (79) dood na aanval door wespen’.

Als België al gesplitst zou zijn, zou ik mezelf nog kunnen gerust stellen omdat de tragedie zich in het buitenland afspeelde, maar nee hoor, het fait divers gebeurde  in ons eigen landje, ergens in Liège, waar twee jagers gezellig een dagje in de jachthut wilden doorbrengen. Eén van de twee jagers kon ternauwernood vluchten en kwam er met lichte verwondingen vanaf. Maar voor de andere jager kon geen hulp meer baten. Hij stierf ter plekke.

In een land waar kanker en hartfalen doodsoorzaak nummer 1 zijn verwacht je zo’n bericht niet. De arme man zal zijn dag ook wel anders voorgesteld hebben. En geloof het of niet, maar terwijl ik op deze woensdag naar mijn werk stap, over een zacht verend bospad dat bezaaid is met houtschors, valt mij een indringend gezoem op. Een gezoem van insecten, ergens dicht in de buurt.

Het blijken wespen te zijn die hun nest bouwen in een dode loofboom. Ik zie ze af en aan vliegen, waarbij ze al kronkelend in en uit de boom verdwijnen, vlak onder een boomzwam die barst onder de druk van het nest.

Ik vertrouw het niet helemaal maar probeer toch wat dichterbij te komen om enkele foto’s te nemen. Ik schat dat ze op zo’n 15 meter hoogte zitten, hoog genoeg om wat dichterbij te komen. Vlak onder het nest zie ik dat de wespen nog een tweede opening gemaakt hebben. Een nooduitgang of luchtschacht vermoed ik, de wespen lijken er geen gebruik van te maken.

 

 

Mijn excuses voor de slechte kwaliteit van de foto's

 

Onder het nest ligt de grond trouwens bezaaid met houtschilfers, afval dat naar beneden gevallen is tijdens het vermalen van het hout. Knap werk wel, puur vakmanschap dunkt me.

 

 

 

 

Toch blijven het enge beestjes, vooral nu ik ze live in groep hoor zoemen.  Volgens het krantenbericht zou de jager aangevallen geweest zijn door een groep hoornaars, een wespensoort die de bijnaam ‘killer Bees’ heeft gekregen. Hoornaars zijn echte rovers, zoetigheid is aan hen niet besteed. Libellen en andere zespotigen daarentegen.

Ik kan vanop de begane grond niet zien welke wespen ik onder ogen zie, maar wanneer ik achteraf mijn foto’s bekijk en er eentje crop, blijken de wespen die ik ontmoette ook hoornaars te zijn. Je herkent ze aan hun roodbruine kop en borststuk.

 

 

Even de flits gebruikt.

 

Als afsluiting heb ik nog een leuk filmpje gevonden over de hoornaar. Negeer nooit de raad van de boswachter.

 

 

 

 

Index