Wandelplezier

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinsdag, 26 juli 2011

 

 

 

Ik kan het niet laten en wandel vandaag via een korte omweg naar mijn werk, over wegen die ik nog nooit eerder bewandeld heb, grotendeels verhard wel. Tot mijn blijde verrassing stuit ik hierbij op een hoeve die dateert van liefst 1841. Dat is, even rekenen ruim 170 jaar geleden!

Ik vraag me af wie er toen in die hoeve woonde en wordt meegezogen door de stroom van mijn fantasie, waardoor de straat terug in een aardeweg verandert en omliggende huizen verdwijnen. Ik beland in een tijd zonder elektriciteitspalen, waar mensen rond een olielamp een eenvoudig gezelschapsspel spelen, ook al laat mijn fantasie slechts schimmen zien zonder gezichten.

Wie woonde er in die hoeve? Hield er iemand een dagboek bij? En waar zijn al die mensen gebleven die toen op onze aarde leefden? Het waren er meer dan een miljard. Allen spoorloos verdwenen.

 

 

 

 

1841 is trouwens het jaar dat Robert Schumann zijn eerste symfonie schreef, en laat ik nu net dol zijn op die 1ste symfonie, vooral dan op het eerste en tweede deel. Ook Caroline Herschel leefde toen nog, zonder haar broer William welteverstaan, die helaas al 19 jaar eerder was heengegaan, de arme ziel. Tijd is meedogeloos, ik heb er een haat-liefdeverhouding mee.

 

***

 

Ik laat deze bevallige hoeve achter mij en wandel verder, grotendeels over bekend terrein nu, tot ik het park de Renesse betreed, waar verschillende paden mij uitnodigen. Ik besluit een pad te nemen dat mij meeneemt naar een oude beuk, die ik het liefst met 'U' zou willen aanspreken. Ik heb er geen idee van hoe oud deze boom al is, maar ik bewonder hem mateloos. Ik vraag me af wanneer hij gepland werd, en wie hem nog als jonge snaak gekend heeft.

 

 

 

 

Het lijkt alsof hij de bewaker van het bos is, alsof hij zich tot mij richt en zegt: tot hier mag je komen, niet verder. Alsof de sprookjes en nimfen achter de struiken verscholen zitten, alleen houdt hij mij niet tegen als ik hem voorbijwandel. Slechts onbewogen staart hij me aan, wachtend op de volle maan.  

 

 

 

 

 

Index