Wandelplezier

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag, 18 juni 2011

 

 

Ja, het park de Renesse is een deugd om in te wandelen. Je vindt er ondermeer deze prachtige uitheemse boom: de Mammoetboom.

 

 

 

 

Het is bijzonder wisselvallig weer vandaag. Ik ben naar het werk gewandeld met een grote paraplu, maar voor de terugweg kies ik ervoor om zonder paraplu de regenbuien te trotseren. Met een regenhoes over mijn fotorugzak en een Gore-Tex regenvest moet het mij lukken.

En ik ga nu via een iets grotere route terug naar huis, via het park de Renesse naar het domeinbos Wolfschot, waar ik de ingang van het ’s Herenbos betreed. Het is al na 21 uur als ik in dit sprookjesachtige bos wandel, maar door de bewolking en regenvlagen sla ik er niet in om mooie foto’s te nemen, het is gewoon te donker.

Toch geniet ik van de wandeling. Niemand kom je hier tegen. Het enige dat ik op dit moment hoor is de wind die door de bomen waait, alsook de merels die hun avondlied fluiten. En dan de geur van het bos na een regenbui. Niet te beschrijven.

Gekomen aan een open plek zie ik twee reeën grazen en vallen de lichtomstandigheden al bij al nog mee. Ik probeer mijn 300mm lens op mijn body te klikken maar helaas, nog voor ik de kans krijg om ze te kieken gaan ze er natuurlijk vandoor.

 

 

Tja, hier stonden ze. En door de wind ook geen al te scherpe foto ...

 

Ik kom ook opvallend veel slakken tegen en vermoed dat het vochtige weer er iets mee te maken heeft. Plat op mijn buik probeer ik er eentje te trekken.

 

 

 

 

Uiteindelijk kom ik aan de uitgang van het ’s Herenbos en wandel ik via een zandweg naar Salphen, waar ik een verkorte route probeer te nemen. Iets waar ik dadelijk heel veel spijt van ga krijgen.

Even ter info: uit respect voor de dieren respecteer ik de regels van de bossen en blijf ik altijd netjes op de voorziene wandelpaden. Maar nu ik de bossen achter mij gelaten heb besluit ik een stukje weg af te snijden en via weilanden en velden te stappen.

Ik verwacht hier geen dieren tegen te komen, maar ook op deze vlakten blijken er dieren te zitten, hazen ondermeer. Ik klim enkele malen over prikkeldraad en kom aan een maïsveld dat haast niet te bewandelen is. Bij elke stap die ik zet zak ik 15 cm in de aarde. Ik wil daarom zo vlug mogelijk terug een stuk bewandelbare weg zien te vinden, en wandel naast de rand van het maïsveld verder. Aan mijn linkerzijde bevindt zich een weide met koeien.

De koeien kijken me aan en komen na een tijdje plots op me afgelopen. Ik sta aan de juiste zijde van de prikkeldraad, en het zijn maar koeien natuurlijk, ook al lijken ze zo gek als een paraplu te doen.

“Rustig aan”, roep ik hen toe. En dan gebeurt het plots. De koeien lijken langs twee richtingen weg te spurten, er ontstaat een opening tussen hen, en in die opening zie ik plots een gigantische stier op mij afkomen. In een fractie van een seconde kijk ik naar de versleten prikkeldraad, die als een slap koord met de wind lijkt mee te dijnen en slechts tot aan mijn knieën reikt.

Moest er op dat moment een oorlogsfotograaf in de buurt zijn, ik zou me echt afvragen wat hij het eerste zou trekken: de stier of mijn gezichtsuitdrukking.

Wat een monster, die ring in zijn neus, die kollosale spieren die vol anabolica moeten zitten. Ik hoor hem agressief snuiven, en het volgende moment spant hij al zijn spieren op en zie ik hem met enkele kopstoten in de lucht op me afkomen. Ik twijfel er niet aan, ofwel springt hij gewoon over dat prikkeldraadje heen, ofwel loopt hij er gewoon los doorheen!

Ik loop zo snel als mogelijk het maïsveld in, ervaar iets dat je gerust doodsangst kan noemen, en tegelijkertijd probeer ik tijdens mijn spurt achterom te kijken, erop lettend dat ik niet ten val kom in het losse zand.

Tot mijn grote opluchting staakt hij zijn aanval en loopt hij niet door de prikkeldraad heen. Ik heradem en stap stevig verder, waarbij ik via het erf van een boerderij terug naar de weg sluip, erop hopend dat er geen waakhond achter me aankomt, of een kwade boer met een riek.

Nee, dit was geen goed idee. Volgende keer maar weer gewoon via de normale weg.

 

 

 

Index