Wandelplezier

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dinsdag, 14 juni 2011

 

 

 

Wat heb ik je gezegd? Het is dinsdagmiddag, iets na half een, en vol goesting stap ik weer naar mijn werk. Ditmaal via een nieuwe route, langs een gemeenteweg die uitmondt in een verlaten landweg, dwars door bos en koegebied. En het slotstuk van de wandeling brengt me midden in het park de Renesse, waar het een aards genot is om te wandelen.

Het weer zit ook mee vandaag, de temperatuur is ideaal. Ik heb mezelf ook een heuse wandelbroek aangeschaft, met van die ritsen om de onderste pijpen te verwijderen. Altijd handig als je onverwacht in een overstroming terechtkomt.

Al fluitend wandel ik uiteindelijk voorbij het kasteel de Renesse, en tien minuten later trakteer ik mezelf op een verkwikkende douche. Ik ben nog ruim op tijd om mij in alle rust klaar te maken voor mijn dienst.

 

 

 

 

Om kwart na negen wandel ik via datzelfde park weer naar huis. De zon staat al laag aan de hemel en brengt de bomen tot leven. Ik wandel over paadjes die al kronkelend door het park slingeren, en op sommige plekken lijken de bomen speciaal voor mij opzij te gaan. En dan die temperatuur, ik voel me haast op vakantie. Wat een genot om hier te wandelen, weg van het drukke autoverkeer, van de stress en de uitlaatgassen.

 

 

 

 

Terug thuis valt mij een zalmroze maan op, laag aan de horizon, waardoor mijn gedachten onherroepelijk afdwalen naar mijn hemelse hobby, 'sterrenkunde' genaamd. En ondanks het mooie weer mis ik ze, die koude donkere nachten, waar de sterren triomferen. Mijn hoop ligt daarom bij de maansverduistering van morgen, al moet ik mijn waarneemkriebels op dit moment op een andere manier trachten te sussen. Zo bijvoorbeeld: met een stukje muziek, om in de sfeer te komen.

 

 

 

Index