Wandelplezier

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maandag, 14 februari 2011

 

 

Volgens mij waren het spreeuwen. Het gekwetter op deze grijze, haast Middeleeuws aandoende saaie dag, bracht zoveel leven en animo in dit idyllisch plekje dat ik ze minstens vijf volle minuten heb geobserveerd.

Ze lieten mij duidelijk weten hoe dicht ik mocht naderen. En stap te dicht en het gekwetter stopte als bij toverslag. Door het grijze weer kon ik niet zien welk kostuum ze droegen, maar in de verte leken ze wat op merels.

Spreeuwen zijn ook trekvogels leer ik op het internet, misschien dat ze daarom zo gegroepeerd zaten. Gelukkig had ik mijn dictafoontje bij, zodat ik het gekwetter kon opnemen en vergelijken met andere vogelgeluiden, waardoor ik nu zeker weet dat het wel degelijk spreeuwen betroffen.

Als je Internet Explorer of Firefox gebruikt zou je het opgenomen geluid ook moeten kunnen beluisteren:

 

 

 

 

En nog een foto van de hele bende:

 

 

Misschien vind je het raar dat ik zo gefocused ben op die spreeuwen, maar wandelen betekent voor mij meer dan zomaar wat wandelen. Het is een ideale manier om te ontstressen en het werk achter mij te laten. Op ontdekking gaan, nieuwe dieren en planten leren kennen, zuurstof opsnuiven. Genieten. Respect hebben voor de natuur.

Ik had er geen idee van wat het begin van week twee mij zou brengen. Spreeuwen dus.

Index