Wandelplezier

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Donderdag, 10 februari 2011

 

 

En het blijkt inderdaad weer een leuk avontuur te zijn. Opvallend zacht weer deze ochtend, maar wel volledig bewolkt helaas. Waar ik me ook ontzettend aan erger is de lichtvervuiling die alleen maar lijkt toe te nemen met de jaren. Neem nu de eenzame weg die ik bewandel: Salphen. Het is n van de donkerste wegen in deze mooie regio, en toch ontsnapt dit stukje natuurschoon niet aan de lichtvervuiling.

Het is notabene een plaatselijke boer die er zich schuldig aan maakt, doordat hij een splinternieuwe en waarschijnlijk supermoderne koeienstal liet neerplanten. Om een voor mij onbekende reden is de stal langs een zijde open, waardoor het felle licht van de stal al op kilometers afstand zichtbaar is. Het verpest de hele omgeving. 

 

 

Ook onbegrijpelijk is dat de gemeente op een elektriciteitspaal een lichtarmatuur geplaatst heeft, dit op een rechte weg tussen de bossen en weilanden. Een plek zonder woningen die tientallen jaren onverlicht was, en nooit is hier een ongeval gebeurd. Het licht op die plek brandt heel de nacht voor niets. Ik snap het niet, en het is bijzonder storend telkens ik een sterrenwandeling maak.

 

 

***

 

Ik had ook niet verwacht dat het zou beginnen regenen vandaag, het weerbericht volgen is nu eenmaal niet mijn sterkste kant. Maar ik houd wel van verrassingen, en gelukkig mocht ik op het werk een paraplu lenen van de poetsvrouw. De regen horen tikken op die paraplu gaf mij bij het naar huis wandelen zon gezellig gevoel dat ik weer ontzettend genoten heb van de wandeling.

Gekomen aan het s Herenbos hoorde ik daarbij drie vogels een opvallend deuntje fluiten, en buiten die vogels was het vreemd genoeg compleet stil in het bos. De vogels floten afwisseld twee verschillende tonen, zoals een koekoek, maar deze vogels waren duidelijk geen familie van de koekoek.

Na wat turen zag ik er eentje op een tak zitten, een klein vogeltje, maar hij verstopte zich voor mij, waardoor ik zijn verenpakje niet kon bewonderen. Misschien moet ik volgende keer ook eens een verrekijker meenemen. Ze zongen in ieder geval een perfecte kwint met die twee tonen.

En ik heb zonet even op een vogelsite gekeken, het is me gelukt om de vogels te identificeren aan de hand van hun geluid. Het betreffen glanskopjes, die familie zijn van de mezen. Via Wikipedia heb ik geleerd dat ze zich vaak ophouden in loofbossen en gemengde bossen.

Open dit linkje als je het geluid van de glanskop wil horen: klik!.

Index