Sterrenplezier.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik weet niet waarom, maar het theoretische gedeelde van de sterrenkunde interesseert me veel minder dan het praktische. Hoewel ik dat moet nuanceren, het interesseert me wel, maar die interesse komt pas naar boven als ik de dingen eerst met mijn eigen ogen heb kunnen zien.

 

Vergelijk het met op reis gaan. Al een maand op voorhand zie ik mijn vriendin met boekjes en kaarten in de weer, aantekeningen maken en plannen. Terwijl het mij op dat moment nog geen moer interesseert. Pas als ik op de reisbestemming aankom, wordt mijn nieuwsgierigheid naar de geschiedenis en de cultuur van die plek gevoed. Niet eerder.

 

Met Jupiter is het eigenlijk niet anders. Een gasreus, de grootste planeet van ons zonnestelsel, de vijfde planeet vanaf de zon gezien, en meer hoef ik er echt niet over te weten.

 

 

Het achterste hoekje in de tuin – 21.10.2010

 

Hoewel. Nu ik die planeet bekijk borrelt de nieuwsgierigheid behoorlijk naar boven. Waarom is die bruine wolkenband verdwenen? En hoe komt het dat die rode vlek al minstens 400 volle jaren over het oppervlak raast?

En daar zie ik hem dan ineens, zo ontzettend klein, kleurloos haast, een schoonheidsvlekje dat op de rand van de planeet balanceert. De paniek slaat toe, ik vrees de vlek elk moment achter de rand van de planeet te zien verdwijnen.

Op hetzelfde moment blaast de volle maan een venijnige wind over de tuinomheining, waardoor het volgplatform in een trampoline verandert die de planeet als een pingpongballetje heen en weer slingert.

Ik doe alsof het me niet stoort en voer een oculairendansje uit, zoekend naar de ideale vergroting, kijkend naar een vlekje dat met de minuut aantrekkelijker wordt.

Met het verstrijken van de tijd gaat de wind met momenten liggen en zie ik die rode vlek traag maar zeker naar het midden van de planeet draaien. Ik stel het beeld zo goed mogelijk scherp, maar de vrij matige seeing grijpt me bij de keel.

Ik zou de vlek niet rood noemen, eerder oranje/bruin, en op momenten zie ik een witte rand die de vlek omkadert, magisch mooi. De ideale vergroting  is 240 maal, waarbij het blauwfilter mij het meeste detail toont.

Ik heb er ook geen idee van hoelang ik er al naar zit te gapen, maar na vermoedelijk een uur staat die vlek al in het midden van de planeet, zo snel gaat hij dus.

 

 

En ik was in dubio om deze foto te plaatsen, omdat hij totaal niet weergeeft wat ik door het oculair zie. Met het blote oog toont Jupiter zich veel feller en scherper, maar zie ik vooral een stuk meer details die op deze foto gewoon onzichtbaar zijn.

Ik ben dan ook geen astrofotograaf, deze foto is gewoon met de losse pols achter het oculair getrokken, met een korte sluitertijd waardoor de vier Galileďsche manen in het niets verdwenen zijn.

Over die vier manen gesproken, nu ik al zo lang naar de planeet gaap, valt het me op hoe prachtig de kleuren van die manen zijn. Alle vier tonen ze een woestijnzandkleur, waardoor ze ontegensprekelijk bij Jupiter horen en het geheel oogverblindend mooi maken.

Maar buiten die mooie kleur valt me nog iets anders op: ik zie geen sterpuntjes als ik naar de manen kijk, maar bolletjes. De vergelijking met enkele zwakke sterren in de buurt is treffend en laat duidelijk zien dat die manen geen sterrenprikjes zijn. Sommige manen zijn dan ook groter dan de planeet Mercurius, zo lees ik achteraf, wat me doet beseffen dat ik eigenlijk vijf planeten tegelijkertijd in mijn beeldveld had staan.

Jupiter, de grootste planeet van ons zonnestelsel, met een allesverslindende storm waar onze Aarde tweemaal in zou passen. Ik probeer het me voor te stellen: winden tot 400 km per uur, bliksems waarbij die op Aarde verdampen tot een zielig vonkje en donderslagen die je trommelvliezen doen scheuren.

Bij zo’n natuurgeweld hoort een aangepast muziekje, en misschien is dit er wel zo eentje: de 8ste van de Oostenrijker Anton Bruckner, een natuurmens die als geen ander wist hoe je al dat natuurgeweld in muziek kan betoveren.

De waarneming is ondertussen voorbij. Maar het dromen, is nog maar net begonnen.

 

 

 

 

Vorig verslag / volgend verslag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_________