Sterrenplezier.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

30 juli 2008

 

 

Stress, stress en nog eens stress. Is het heel de dag rustig op het werk, tot het de laatste uren dan toch nog druk wordt, waardoor je uiteindelijk nog moet overwerken en je om 22.15 eindelijk thuis aankomt. Met een volle kop en een lege maag. Zucht!

Ik kon kiezen, ofwel ging ik in die broeierige woonkamer naar de tv zitten kijken, ofwel buiten in de tuinzetel, met een zicht op de sterrenhemel. Wat kies je dan? Inderdaad, het tweede.

Ik repte me na het eten dus naar boven, naar de bureaukamer en nam het notaboekje vast dat ik gebruikt had om mijn vorig verslagje op de pc uit te typen. Ik scheurde de bladzijden eruit waar de kriebels van de vorige heldere nacht nog in stonden, en waar ook de brij van de platgeslagen strontvlieg, - die het trouwens nodig vond om mij tijdens het uittypen van het vorig verslagje te ambeteren en zich gulzig op de kruimels van de toen net verorberde koek stortte nog aan vastplakte. Sorry voor deze lange zin, maar ik ht strontvliegen.

Eindelijk, hier zat ik dan, de klok had net 23.00 uur geslagen. Ik ben dol op die zachte tuinstoel. Wat een zalige temperatuur weer, zoveel beter dan in de woning. Dit deed deugd vanaf de eerste seconde. Daar stond Jupiter weeral. Dag Jupiter. Dag Wega, en dag Arcturus, blij jullie weer te zien. En dag onbekend satellietje. En ja hoor, waarom niet, dag sluierbewolking, je kan me niet missen h?

Ik klikte de tuinstoel helemaal naar achteren en schoof wat onderuit. Geen zin om de sterrenkijker aan te kijken, zelfs de verrekijker sprak me nog niet aan. Gewoon even genieten in de tuinzetel, even relaxen, mijn kop laten leeglopen. Wg met dat drukkende gevoel. Even diep in en uitademen.

Plots viel me daar ineens een driehoek op boven mijn kop. Wega, verbonden met een ster van de Zwaan en met een ster van de Arend. Dit moest ongetwijfeld de zomerdriehoek zijn, begot, waarom had ik hem nog nooit eerder opgemerkt? Maar wat een ongelooflijk sexy driehoek! Het deed me onmiddellijk aan een string voor dames denken. Wat een gigantische string! Ik probeerde me voor te stellen hoe een ongelooflijk groot achterwerk er zou inpassen. Nee, eerlijk, achterwerk is niet het woord dat me te binnen schoot, maar laat ik beleefd blijven, de zomerdriehoek wel wel wel. Wat je met het blote oog niet allemaal kan ontdekken.

Mijn redelijk euforisch gevoel verdween toen er weer een paar autos -die uit de richting van het caf kwamen- door de straat kwamen gereden. De verkeersdrempel stuurde de lichtbundel van hun lampen de hoogte in waardoor ze projecteerde op de witte rolluik van de slaapkamer. Hierdoor veranderde die rolluik in een schijnwerper die de hele tuin verlichtte. Ik moet mij dringend eens een geweer aanschaffen. Afschieten die handel.

Het viel me nu ook op hoe licht het nog wel was in het donker. Geen maan, maar toch kon ik het huis zien, de sterrenkijker, ja zelfs de witte wolkjes kon ik nog zien. Bizar Wow!, was dan weer het woord dat uit mijn mond floepte toen ik plots een vallende ster zag in de Zwaan. Gelukkig had niemand het wow!-woord gehoord. Voor een vallend sterretje wow! zeggen, mijn God, ik ben 37 jaar, hoe kom ik erbij.

Satellieten dat er ook weer te zien waren, ongelooflijk, het was bijna file daar hoog in de hemel. Sommigen vliegen duidelijk te hard, anderen rijden dan weer defensief, zoals het hoort. Ik vraag me af, die laagvliegers, zouden die ook werkelijk lager vliegen en daardoor sneller zijn? Of hebben die gewoon meer power? Ik snap het niet.

En daar bewoog ik dan, voorover, recht naar de kartonnen doos,richting verrekijker. Het werd al iets donkerder nu, even kijken wat er te zien was. Het dubbelcluster, niet met het blote oog te zien, wel met de verrekijker. Bangelijk mooi. En maar ronddwalen vervolgens, genieten van al die sterren, het vlekje M11 was ook weer te zien. De vier maantjes van Jupiter vielen me nu onmiddellijk op met de verrekijker. Zwaai , hop naar de Lier, even naar de Arend, en nog eens naar de andere kant, gewoon voor de fun, puur, zoals ontspanning moet zijn, niets moet, alles mag, dit is mjn moment, zoals de poes haar Sheeba-moment heeft.

Maar eigenlijk wel pokke, die transparantie bedoel ik dan, constant wisselend door die traag glijdende wolkjes, die soms uit elkaar vallen in uitgesmeerde slierten, waardoor niets zeker was deze nacht. Niets. Zelfs M11 weer niet.

Toch maar even de sterrenkijker wakker schudden. Ik nam de pianostoel erbij en ging er met een zucht op zitten. Pijnlijk, blijkbaar was het vochtiger dan ik dacht, de leren stoel bleek ondertussen kletsnat geworden te zijn waardoor mijn achterwerk er waarschijnlijk niet echt sexy meer uitzag. Miljaar. Wat een ontnuchterend gevoel alweer.

M11 had ik vlug gevonden. Ik wilde geen tijd verliezen en sopte hem al vlug onder in mijn 5mm-oculair. Geen tierelantijntjes deze keer, ik wilde hem rauw proeven, zonder extra toevoegingen. Weg met die bril dus, ik wilde mijn oog tegen die sterrenhoop drukken. Even kijken, en blijven kijken, ik kreeg de kriebels, ik kreeg er kiekevel van, dit was geen ordinair sterrenhoopje, nee dit was kunst, onschatbare kunst . Wat een prachtige diamanten schitterinkjes zag ik daar door mijn oculair! Wat een onbeschrijfelijk gevoel overviel me daar.

Zou ik hem schetsen, zou het te doen zijn? Zou ik het kunnen, en zou ik het halen? Doelende op die wolkensliert die richting M11 dreef. Ik twijfelde even en luisterde naar de vermoeide ogen die in stilte om aandacht schreeuwden. Deze keer won het verstand het van het gevoel. Of nee, vergeet die laatste zin, ik had gewoon geen zin om me te moeten haasten om hem nog fatsoenlijk geschetst te kunnen krijgen. Deze nacht geen stress, geen druk, even niet nu.

Ik besloot alles op te ruimen, het was ondertussen middernacht, morgenvroeg zou die wekker me weer als de schooljuf van de derde klas aankijken. Daarom, gewoon gaan slapen nu, geen stress, gewoon dicht tegen het achterwerk van mijn vriendin gaan aanliggen. En dan gewoon lekker dromen. Dromen, over de zomerdriehoek.

 

Vorig verslag / volgend verslag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_________