Sterrenplezier.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

30 januari 2008

 

 


 

’s Morgens in de regen naar het werk gefietst. Wat een triestige en sombere dag. Een onverwachte meevaller dat het in de namiddag met momenten opklaarde en zelfs helder werd. Zo helder zelfs dat ik ‘s avonds om 19.55 uur mijn kijker in de tuin had opgesteld. Volgens mijn laser-collimator stond ie perfect  afgesteld, een meevaller. Even de montering op goed gevoel naar de Poolster gericht. Het was toen volledig helder, buiten wat verwaarloosbare bewolking in het lage noorden. Een tweetal minuten later, toen ik eraan wilde beginnen, was die bewolking uit het noorden plots over heel de hemel verspreid, geen ster meer te zien. Ongelooflijk. Ik besloot de kijker te laten staan en even naar binnen te gaan.

Om 20.30 uur ging ik nog eens kijken buiten en was het terug volledig helder. Eindelijk. Ik besloot als eerste M35 op te zoeken. Ik richtte mijn RDF naar de plaats waar hij zou moeten staan, keek door mijn 25mm Orion Sirius Plössl oculair (26x) en had M35 tot mijn blijde verbazing onmiddellijk in mijn oculair staan. Vlug even de pianostoel genomen zodat ik erbij kon gaan zitten. Ongelooflijk veel minieme sterretjes. Ik kon niet echt opmaken waar het cluster juist begon of eindigde. Met een vergroting van 52 maal kreeg ik ze zelfs niet allemaal meer in mijn beeldveld. Dit doet me een beetje twijfelen of ik echt wel M35 in beeld had. Het leek me wat te groot en te verspreid te zijn.

Na een tiental minuutjes ernaar gekeken te hebben besloot ik M37 op te zoeken. Doordat het sterrenbeeld Voerman hoog aan de hemel stond moest ik op de grond gaan liggen om door mijn RDF de rode stip te kunnen zien. Vervelend is ook dat ik een smal brilletje draag waardoor naar boven kijken heel moeilijk is, ik kijk hierdoor over de brilglazen heen waardoor ik geen steek meer zie.

M37 had ik wel vlug gevonden, zonder twijfel ditmaal. Met een vergroting van 26 maal is het een mooi wazig vlekje. Interessant. Je ziet amper sterretjes, de kern lijkt iets helderder. Met een vergroting van 52 maal zie je een boel sterretjes maar ze zijn zo zwak dat ik perifeer moest kijken om de helderste ietwat te kunnen plaatsen in het cluster. Een schets hiervan maken waarbij je de sterren plaatst zoals ze te zien zijn lijkt mij een onmogelijke opgave. Misschien onder heel goede omstandigheden.

Ik werd nu ook constant gestoord door auto’s die door de straat reden en met de grootlichten de witte rolluiken van de woning verlichten alsof ik in een openluchtbioscoop zat. Even met mijn Orion Stratus 5mm oculair (130 x) naar M37 gekeken, maar dit bracht geen verbetering.

Geen schets voorlopig hiervan. Ik besloot M36 eerst eens te bekijken. Terug op de grond gaan liggen om de RDF te kunnen gebruiken. Gelukkig had ik een laken op het natte gras gelegd. Toen ik de RDF naar M36 wilde richten zag ik dat het sterrenbeeld Voerman plots helemaal bedolven was onder de wolken. Ongelooflijk dat ik die niet heb zien aankomen. Heel de hemel in een paar seconden bewolkt leek het wel. 21.00 uur. Ik besloot om even naar binnen te gaan en het maar weer even af te wachten.

21.40 uur. Het leek me weer helemaal helder. Nogmaals een poging om M36 te zien. Ditmaal had ik hem onmiddellijk in mijn beeld. Maar een zwakke wolkensluier bemoeilijkte het zicht waardoor het cluster langzaam leek op te lossen in de hemel. Het viel me wel op dat bij dit cluster bij een vergroting van 26 maal wel al sterretjes zichtbaar zijn. Wolkensliert weer weg, ditmaal M36 met een vergroting van 52 maal bekeken. Hierdoor zag ik ongeveer een 7 ŕ 8 heldere sterretjes die wel de vorm leken te hebben van een scheerapparaatje. Heel heel zwak zag ik een nevel rond die heldere sterretjes. Een klein clustertje.

Om 21.50 uur besloot ik M38 op te zoeken. Wat een vochtige lucht. Mijn oculair moest ik constant droogvegen nu, maar ik vermoedde dat de vangspiegel ook begon nat te worden. Rond heldere sterren hing een dikke waas. Net toen ik de kerkklokken 22.00 uur hoorde slaan kreeg ik M38 in beeld. Nauwelijks zichtbaar, niet scherp te stellen, wat een omstandigheden om waar te moeten nemen. Dit had geen zin meer, het nat droop van mijn kijker. Ik besloot ermee op te houden, geen wauw-gevoel deze keer.

 

Vorig verslag / Volgend verslag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_________