Sterrenplezier.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

26 april 2008

 

 

Heel de avond hing er al een sluierbewolking in de lucht, maar om 23.30 uur was de hemel tot mijn verbazing opengetrokken. Ik zag een kansje om mijn nieuwe 10x50 verrekijker eens te testen op de sterren. Om 23.43 uur zat ik in mijn comfortabele tuinstoel. Wat een zacht weer. Ik ben dol op seizoenen! Een heel verschil in vergelijking met de vorige koude waarneemavonden. Ik hoorde dat de buurman het watervalletje weer had opgezet, ik rook de lente gewoon. Heerlijk warm weer.

 

Eerst de verrekijker eens richting Saturnus gericht. Ik kon vaag de ring rond Saturnus zien, maar helemaal trillingsvrij kon de ik verrekijker niet houden. Misschien dat een statiefje of een parallelmontering toch geen overbodige luxe is.  Maar Saturnus is sowieso beter door de sterrenkijker te zien, ik wilde er verder geen tijd aan verspillen.

 

Ik zag dat het sterrenbeeld Kreeft redelijk laag in het Westen stond. Ik wilde M44 wel eens zien door de verrekijker. Door de sterrenkijker had ik M44 al eens gezien, maar ik vond M44 te groot in de sterrenkijker. Door de verrekijker is M44 echt prachtig. Geen idee hoeveel sterren ik zag, ik ben slecht in gokken, maar M44 is door de verrekijker wel een ideaal schetsobject. Toen ik aan de schets wilde beginnen was de lage sluierbewolking in het Westen plots aan een opmars begonnen, hierdoor waren de meeste sterren van M44 al onzichtbaar geworden. Zo snel ging het dus, pech.

In het Oosten stond het sterrenbeeld Lier nog redelijk laag aan de hemel. De ster Vega was duidelijk zichtbaar. Ik keek er met de verrekijker naar, machtig. Door de verrekijker zie je heel goed dat Vega een wit/blauwe ster is. Net hetzelfde licht dat je bij zo’n xenonlamp van een dure BMW ziet. Links van Vega (meer naar het Noorden), zag ik duidelijk twee sterren van dezelfde helderheid vlak tegen elkaar aan staan, een dubbelster vermoed ik, maar de naam ervan is me onbekend, wel mooi.

Volgens de gegevens die ik bij me had stond er in de Lier een open sterrenhoop genaamd Stephenson 1. De twee bovenste sterren die deel uitmaken van het parallellogram van de Lier zouden ook deel uitmaken van dit sterrencluster. Ik had die twee sterren duidelijk in beeld, maar een sterrenhoop kon ik niet onderscheiden. ‘Scattered open cluster’ zag ik op mijn blad staan. Als ik het correct vertaal betekent dit ‘verspreid open cluster’? Ik vond er niets speciaal aan en zag er echt geen sterrenhoop in.  

Wat kon ik nog bekijken? De sluierbewolking bleef opkomen. Even mijn draaibaar sterrenschijfje erbij genomen. In het Zuiden zou ik het sterrenbeeld Ossenhoeder moeten zien staan. Na een minuutje turen had ik hem gevonden. Prachtig sterrenbeeld, net een grote vlieger. De ster Arcturus zag ik met het blote oog even helder als Vega. Maar door de verrekijker zag ik duidelijk hoe orange deze rode reus is. Wat een verschil met Vega. Knap.

Het was ondertussen 00.30 uur en wat ik vreesde kwam uit, de volledige hemel was terug bedekt met een sluierbewolking. Het was al gedaan met de pret dus. Heb het nog even aangezien doch zonder resultaat. Maar toch blij dat ik mijn nieuwe bino eens even heb kunnen testen.

 

Vorig verslag / volgend verslag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_________