Sterrenplezier.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit vlug even ter zijde, want ondertussen heb ik de XW10 genomen en bekijk ik NGC6823 met wat meer vergroting. Er zijn nu meer sterren bijeengetrommeld, doch het hoopje blijft arm, ik gok op een tien à twaalf sterren in totaal. De ogen van de mier vallen mij nog steeds op, een stuk indringerder nog.

In het midden van de twee ogen zie ik twee ministerretjes die dwars op de ogen staan, in een ietsjes schuine hoek. Het lijkt nog steeds op een mierenkop, ongelooflijk. Ik heb er ook geen idee van of die oranje sterren eigenlijk wel deel uitmaken van het cluster. Een heel onregelmatig hoopje in ieder geval, de sterren staan redelijk verspreid maar vormen duidelijk een groepje in vergelijking met de omgevingssterren. Ontzettend leuk.

In een poging het volgende object te vinden draai ik de kijker naar Cygnus en aanschouw ik Omicron 1 Cygni, een prachtig diepgele ster. De ster 30 Cygni staat er netjes naast en is gehuld in een mooie, blauwige kleur. Wat een mooi sterveld krijg ik hier onder ogen.

Ik hop van deze plek naar de open sterrenhoop NGC6866, die zich bij 48 maal al laat vinden, zeker als je de kijker lichtjes beweegt. Een klein, compact en onregelmatig hoopje met een verheldering in het midden, die zich als een balkje van sterren toont. Een gloedje waar aan weerszijden sterren staan die een smalle, uitgerekte driehoek vormen. Het hoopje smeekt om hoger vergroot te worden.

De XW10 bouwt het hoopje om tot een kerstboom met een scherpe punt die richting het westen snijdt. Het oosten van de hoop laat zich dan weer duidelijk afgebogen bewonderen. De zijkanten van de kerstboom rekken zich als een rokje uit. Dit is een toch wel een redelijk groot ding qua oppervlakte, ik schat dat ik zo’n dertigtal sterren ontwaar.

Tot hiertoe gaat alles fantastisch, en dit zonder de object locator. Voor mijn volgend object ga ik naar het sterrenbeeld Andromeda en wil ik Mirach’s Ghost bekijken, NGC404. Een sterrenstelsel dat zich vlak naast de heldere ster Mirach bevindt.

Mirach is vanzelfsprekend met het blote oog zichtbaar en toont zich in de sterrenkijker als een prachtig koperkleurige ster. Door de grote helderheid trekken de spikes zich als een kruis door de ster.

Bij 48 maal valt het sterrenstelsel onmiddellijk op. Ik zie een vaag vlekje dat mij aan een miniatuurversie van de krabnevel doet denken, opvallend dicht tegen Mirach aan. Met een vergroting van 120 maal blijft Mirach koppig naast het stelsel staan, al is de afstand wel vergroot. Ook toont het stelsel zich nu groter, doch de vorm blijft moeilijk te vatten. Het is mij duidelijk dat alleen de kern van het stelsel zijn geheim prijsgeeft. Een kern die opvallend wazig uitloopt. Samen met Mirach vormt dit stelsel een prachtig en uniek verschijnsel. Aanrader.

De mist is ondertussen onrustwekkend toegenomen, maar de rust op deze plek streelt mijn gemoed. De donkere contouren van de bomen vormen een mooi contrast met het behangpapier van de hemel. Het gegraas van de paarden in de weide werkt ontzettend relaxerend. Dit is een heerlijk plekje.

Ik schuif een plaatsje op en zet mij neer in de sofa van Hercules, waar ik een ander stelsel hoop te vinden: NGC7331. De afgedrukte zoekkaartjes leiden me echter niet naar de juiste plaats, ik verdrink bijna in dit bodemloos meer. Nergens laat zich een baken vinden waaraan ik me kan oriënteren.

Maar de aanhouder wint, dankzij een zoekkaartje van O’Meara’s Herschel 400 Observing List lukt het mij alsnog om het stelsel te detecteren. De ontlading is enorm, maar de waarneming zelf wordt belemmerd door een hoofdspiegel die langzaam maar zeker last krijgt van de dauw. De föhn bengelt al geruime tijd aan de dobson en heeft al meerdere malen de vangspiegel en oculairen moeten droogblazen. Toch krijg ik alsnog een mooi sterrenstelsel onder ogen, zichtbaar bij direct kijken. Het stelsel staat in een schuine hoek en komt mooi los van de hemelachtergrond.

De hoofdspiegel schreeuwt nu om hulp doch ligt in een onbereikbare diepte voor mijn föhn. Ik probeer nog een laatste object op te zoeken, de open sterrenhoop M52. Met de verrekijker laat de hoop zich bij deze slechte transparantie niet zien, doch in de XW10 is de Messier een pareltje. Een mooie, heldere en oranjekleurige lucida die een massa sterren lijkt toe te spreken vanaf een onzichtbaar podium. De achterzijde van dit podium is opvallend leeg. Geen enkele toeschouwer laat zich daar zien.

Jammer genoeg laat het effect van de dauw zich nu duidelijk merken, dit vooral bij de zwakkere sterren, die zich niet meer laten scherpstellen. M52 is daarom het laatste hemelobject van deze nacht, en bij het neerpennen van deze woorden lijkt ook het laatste restje energie uit te doven. Tijd om dit verslag af te sluiten. De vermoeidheid reikt me de hand, maar ook de eenzaamheid klampt me aan. Ik besef plots dat je me niet leest. Meer zelfs, je bent er nooit geweest. Ik zit hier moederziel alleen, starend naar een offline verslag, luisterend naar een stilte die beklijft.

Maar laat ik de zieligaard niet uithangen, want dit was een geslaagde nacht. Ter afsluiting besluit ik nog een stukje muziek te beluisteren. De liefdesdroom van Franz Liszt vormt het perfecte orgelpunt van de nacht. Het is muziek die me onverwacht weer doet beseffen tot welke schoonheid het heelal in staat is. Het leven, maar ook intelligentie, liefde, taal, kunst. En het bizarre is dat het allemaal op deze blauwe planeet te vinden is, zwevend in een melkwegstelsel dat omringd wordt door miljarden anderen.

Je zou je bijna afvragen of er misschien toch een soort opperwezen bestaat, al hoor je nu waarschijnlijk het sentiment praten, waardoor je deze dwaling beter negeert. Al kan ik het niet laten om de titel van dit verslag nogmaals te fezelen, ditmaal met mijn hoofd naar boven gericht, met mijn ogen toe:

 

… Wie ben jij? …

 

  

De vraag dijnt weg in de stilte van de nacht, en hoe goed ik ook luister, een antwoord, komt er ook ditmaal niet.

 

 

 

Wie ben jij?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

SQM

begin: 19.91

einde: 20.03

 

 

temperatuur:

begin: 16° C

einde:   9° C

 

__________

 

 

 

Orion XT10