Sterrenplezier.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

19 september 2007

 

 

 

Ook nu was het weeral schitterend weer, heel de dag de zon geschenen, helder blauwe lucht. En mijn vriendin ging ’s avonds met vriendinnen naar een concert van Clouseau, dus wat doet een man alleen dan? Exact, waarnemen! Om 20.30 uur stond ik weeral in de achtertuin. De enige spelbreker was de Maan die ontzettend fel aan de hemel stond. Niet veel sterren te zien hierdoor. Maar dat hield mij niet tegen.

De sterrenkijker moest deze keer wel gecollimeerd worden, mijn lasercollimator vertelde me dat ie behoorlijk slecht stond afgesteld. Na een tiental minuutjes had ik de klus geklaard. Deze keer wilde ik nog eens proberen om met de coördinaten van sterren te werken. Ik richtte mijn sterrenkijker naar de Poolster en stelde mijn equatoriale montering zo goed mogelijk in.

Het eerste object dat ik wilde bekijken was M29, een open sterrencluster in het sterrenbeeld Zwaan. Ik probeerde het te vinden louter met de coördinaten van dat object. Iets te hoopvol geweest. Ik deed nog iets fout want de kijker wees de verkeerde richting uit. Ach, dan maar via starhopping. Veel sterretjes die ik niet allemaal in mijn beeldveld kreeg. Zou het dat zijn? Later vernam ik van niet, het cluster is gewoon in een sterrijk gebied gelegen. Dat moet ik later nog eens proberen te vinden als het wat donkerder is.

Maar genoeg daarover. Het feit dat ik NGC2264 of het Christmas Tree Cluster nog altijd niet had gevonden lag nog op mijn maag. De kijker in de andere richting gedraaid. Nu wilde ik hem echt wel vinden. Mijn montering stond bijna perfect afgesteld richting Poolster, dus dat viel al mee. Toen ik de kijker echter in de richting van het cluster richtte zag ik dat de takken van de boom ervoor hingen. De kijker verzetten en terug goedstellen, daar had ik geen zin in. Dus resteerde me maar één optie, weg met die takken. Nadat ik voldoende takken had afgebroken kon ik eraan beginnen. Weer vond ik hem niet. Gelukkig kon ik deze keer op mijn pianostoel zitten bij het zoeken, daarmee spaarde ik mijn rug toch al. Waarom vond ik dat onding eigenlijk niet??

In een wanhopige poging ging ik terug naar binnen, Stellarium geopend en verschillende kaartjes afgedrukt waarop het Christmas Tree cluster alsook de omliggende sterren op afgebeeld stonden. Rap een plaspauze en een koek in mijn mond, en dan terug naar de kijker. Na lang zoeken kwam ik erachter dat ik al de vorige dagen telkens te laag zocht, in de buurt van de ster HP31216. Iets daarboven zag ik één zwak sterretje in mijn zoeker staan. Dit zou hem wel eens kunnen zijn … Ik kreeg een buikgevoel en keek vervolgens door mijn oculair. Jawel hoor, ongelooflijk maar waar, ik had hem!!!

Het was zo’n klein clustertje, ik had niet verwacht dat de sterretjes van dit cluster zo zwak gingen zijn. Omdat ik mijn oculair met de laagste vergroting gebruikte (25mm) besloot ik mijn Barlow 2x te gebruiken. Bangelijk. Hierdoor was het cluster een waar genot om naar te kijken. Wat een prachtig cluster! Het was ondertussen 23.00 uur geworden. Ik wilde hem natuurlijk schetsen.

Een paniekgevoel overviel me plots. Mijn vriendin kon nu elk moment gaan bellen, ik wist dat ik ze zou moeten gaan afhalen na het concert. Geen tijd te verliezen dus. Een schetsblad genomen, een zwarte fineliner voor de helderste sterren en een grijze fineliner voor de zwakste sterren. Twintig minuten heb ik erover gedaan om de schets af te krijgen. Niets zo ontspannend en leuker dan een schets maken van zo’n prachtig object. Het feit dat het een paar graden vroor deerde me helemaal niet. Met een goed gevoel terug naar binnen; de kijker was weer bedekt met ijs. De schets vind ik dan nog goed geslaagd ook. Geeft prima weer wat ik door mijn kijker zag. Al bij al toch nog een heel geslaagde avond!

 

Vorig verslag / Volgend verslag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_________