Sterrenplezier.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

16 december 2007

 

 

 

Een helder blauwe hemel, koud weer. Dat zag er dus goed uit voor ís avonds. Omstreeks 22.00 uur had ik mijn sterrenkijker in de achtertuin opgesteld. Tot mijn ergernis begon het toen plots bewolkt te worden, waarop ik de kijker maar even liet staan en na een half uurtje nog eens ging piepen. Ik had geluk, de hemel was bijna volledig opengetrokken. De maan was trouwens bijna onder waardoor het er uitstekend waarneemweer uitzag.

 

De vorige keer had ik het statief van mijn kijker helemaal uitgeschoven waardoor hij perfect stond afgesteld om staand door de kijker te zien. Ditmaal koos ik ervoor om het statief niet uit te schuiven en de pianostoel mee naar buiten te nemen. Hierdoor kon ik zittend kijken, wat een verbetering! Alleen moest ik hierdoor op mijn knieŽn gaan zitten om via de zoeker van de kijker een object te vinden. Maar dat had ik vlug opgelost door een oud laken op het bevroren gras te leggen. Perfect!

 

Het eerste object dat ik ditmaal wilde opzoeken was NGC2264, ook het Christmas Tree Cluster genoemd. De vorige keer lukte het me niet om het te vinden. Na enig zoekwerk zag ik ditmaal een sterrencluster waarin ik een kerstboom in herkende. Dit moest hem zijn. Met volle moed begon ik hem te schetsen. Heerlijk, met de vorige waarneemavond moest ik afwisselend naar de stoel gaan om te schetsen en terug naar de kijker. Ditmaal kon ik lekker blijven zitten met mijn schetsboek tegen het contragewicht van mijn sterrenkijker leunende.

 

Omstreeks 23.45 uur had ik mijn schets beŽindigd. Vlug terug mijn handschoen aan, het vroor toch wel op zijn minst enkele graden. Het volgende object dat op mijn verlanglijst stond was M31 of het Andromedastelsel. De vorige keer vond ik hem enkel in mijn verrekijkertje. Ditmaal had ik hem wel in mijn zoeker gekregen! Maar het resultaat was ietwat teleurstellend. Zelfs met een hogere vergroting blijft het een klein pluizig bolletje. Maar toch, dit object verdient meer aandacht. Daarom dat ik hem in een van de volgende keren beslist nog eens aandachtiger onder de loep wil nemen.

 

Het sterrenbeeld Orion stond ondertussen ook weer prachtig te schitteren aan de hemel. Dit wintersterrenbeeld is zo machtig om zien dat ik er onweerstaanbaar naartoe getrokken werd. Ik besloot M42,  de Orionnevel nog eens in mijn kijker te nemen. Prachtig, omdat ik zo lekker op mijn pianostoel zat besloot ik de koude te trotseren en er een schetsje van te maken. Door te schetsen leer ik pas echt naar alle details te kijken van een hemelobject en krijg ik ook meer oog voor details die pas na lang kijken zichtbaar worden. Om 01.30 uur had ik de schets beŽindigd en waren mijn voeten, ondanks de dikke wollen sokken, zo goed als bevroren.

 

Tot slot nog eens even met het blote oog gezocht naar de komeet Holmes. De vorige keer zag ik hem nog duidelijk met het blote oog in het zenit. Ditmaal kon ik hem nergens meer bespeuren. Raar. Gelukkig heb ik hem mogen bewonderen toen ik mijn sterrenkijker voor de eerste keer gebruikte en hij net op zijn best te zien was. Een onvergetelijk hemelverschijnsel.

 

Eenmaal terug binnen kwam ik onverwacht nog tot een verrassing te staan. Op het Astroforum vond ik schetsen van het Christmas Tree Cluster, en toen ik die met mijn schets vergeleek viel mijn mond even open Ö blijkbaar was het toch niet het Christmas Tree Cluster dat ik gezien en geschetst had! Maar ik geef het niet op, een dergelijke uitdaging maakt het alleen maar leuker.

 

Vorig verslag / Volgend verslag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_________