Sterrenplezier.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

11 december 2007

 

 

 

Mijn eerste verslagje, leuk! Na een periode van bewolking en regen waren de weersverwachtingen voor deze avond eindelijk nog eens gunstig. Ik heb mijn sterrenkijker nog maar sedert 10 november 2007 en heb hem tot hiertoe enkel een paar keer in de tuin gebruikt. Deze keer wilde ik eens op verplaatsing gaan, midden in een natuurgebied.

 

Ik had me goed voorbereid en gepland wat ik wilde zien. Met de auto even rijden, een stuk over een onverhard pad tot ik uiteindelijk op de plek aankwam. Geen huis in de omgeving. Een grote open vlakte met weilanden en heide, vlakbij een bos.

 

Nadat ik de kijker om 22.00 uur had opgesteld, hem vlug even gecollimeerd had, stelde ik tot mijn frustratie vast dat de hemel ondertussen volledig bewolkt was. Ik besloot het even aan te zien en de omgeving rond mij op te nemen. Beetje freeky trouwens, als je hier de verkeerde mensen tegenkomt ben je een vogel voor de kat. Oef, na een klein half uurtje trok de hemel terug open en was er geen wolkje meer te bespeuren. Geen tijd te verliezen dus.

 

Het eerste object dat ik wilde opzoeken was het open sterrencluster NGC2169 of het 37-cluster, ook wel de kleine Plejaden genoemd. Een tip die ik via het Astroforum bekomen heb. Met enkele plannetjes erbij heb ik het na enig zoeken kunnen vinden. De zoeker op mijn kijker moet ik nog wel wat gewoon worden. Maar ik had hem in mijn kijker, met een vergroting van 130 maal (mijn grootste oculair gebruikt) was het cluster het mooiste te zien. Ik heb er lange tijd naar gekeken en er geduldig een schets van gemaakt met een rood zwak fietslampje als verlichting rond mijn nek. Echt leuk. Ik kon het cijfer 3 en 7 goed herkennen in het cluster.

 

Het volgende object dit ik wilde vinden was NGC2264 of de Christmas Tree genoemd. Na lang zoeken heb ik het opgegeven, ik kreeg hem niet in mijn zoeker gevonden. Even mijn verrekijkertje genomen en gekeken. Ik zag vaag sterretjes die op een kerstboom trokken, maar zat ik wel juist? Soit, dit probeer ik volgende keer opnieuw te vinden. Met de nodige plannetjes erbij en het oefenen van starhopping moet het me volgende keer wel lukken.

 

De planeet Mars stond ook weer prachtig aan de hemel te schitteren. Ik nam hem even in de kijker met een vergroting van 130 maal, maar ik zag niet meer dan een fel oranjekleurig bolletje. Vervolgens heb ik het met een vergroting van 260 maal geprobeerd (Barlow 2x), Mars zag ik groter hierdoor, maar hij bleef veel te fel waardoor ik geen detail van de planeet kon opmerken. Een tegenvaller, misschien dat Mars met een filter beter te bewonderen is.

  

Pal boven mij kon ik de komeet Holmes met het blote oog als een nevelig bolletje in het zenit zien staan. Het was het eerste object dat ik door mijn sterrenkijker heb gezien, ongelooflijk prachtig om zien. Ik heb hem de vorige keer al mooi kunnen bewonderen en besloot hem deze keer over te slaan. De lucht was heel vochtig en het was bar koud. Ik besloot geen tijd te verliezen.

 

Het bekende Andromedastelsel, of M31 wilde ik deze keer wel eens bewonderen. Eerst mijn sterrenkaartje nog eens geraadpleegd, en dan de sterren aan de hemel terug proberen te vinden. Het lukte me om het sterrenbeeld Andromeda te vinden, ik zag waar ik M31 kon vinden. Met mijn verrekijkertje zag ik hem mooi als een klein neveltje. Maar ook hier slaagde ik er niet in om hem in mijn sterrenkijker te krijgen. De zoeker van de sterrenkijker ben ik nog altijd niet gewoon. Door de grote vochtigheid dampte de zoeker nu ook constant aan, en toen ik zag dat ook de spiegel van de kijker begon aan te dampen en de sterren wazig werden als ik door de kijker keek besloot ik er om 00.06 uur mee op te houden.

 

 

Volgend verslag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_________