Sterrenplezier.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

8 september 2009

 

 

 

Ook deze keer had ik geen enkele voorbereiding gemaakt, om de eenvoudige reden dat er nog een Deepsky Beauty’s in de lade lag. De lijst van september, tot mijn tevredenheid bleken alle objecten mij vreemd te zijn. Het enige spijtige was dat de maan er nog steeds stond. De zwaktste objecten besloot ik daarom te reserveren voor een maanloze nacht. Voor nu beperkte ik me tot de doenbare objecten.

Te beginnen met de dubbelster Struve 2424 in het sterrenbeeld Arend. Het leuke van deze dubbel is dat ik het tweede sterretje pas bij een vergroting van 130 maal opmerkte, hoewel ik hem toen al op relatief grote afstand van de hoofdster zag staan. Het kwam omdat dat tweede sterretje zo zwak te zien was, want toen
ik vervolgens nog eens met een vergroting van 52 maal keek zag ik de begeleider ditmaal duidelijk staan, hoewel ik hem de eerste keer met deze vergroting niet opmerkte. Bizar dat ik er toen eigenlijk blind voor was, in dit geval moest ik dus gewoon weten naar waar ik moest kijken.

Zoals de open sterrenhoop NGC6910 in het sterrenbeeld Zwaan. Vlug gevonden, maar zo ontzettend zwak alweer. Al bleek net die zwakte mij te charmeren, tussen de chaos van sterrenlicht bleek dit clustertje gewoon ontzettend schattig te zijn. De y-vorm was tevens duidelijk zichtbaar.

Tijd voor het asterisme Leiter 9, alias Little Orion. Met de 10x50 verrekijker zag ik hem onmiddellijk staan. En eerlijk gezegd, het leek op Orion in een nare droom, alsof het sterrenbeeld overreden was door een overladen truck. Leuk dat ik hem gevonden had, maar niet echt specta-culair te noemen.

Het asterisme Kemble 2 kon ik dan meer smaken, hoewel het even duurde voor ik de juiste plek te pakken kreeg. Buiten het feit dat ik door Kemble 2 het machtige sterrenbeeld Draak wist te ontwaren, bleek het asterisme daarnaast een echte mini-Casseopiae te zijn. Even bekroop mij het gevoel om het ET-cluster in Kemble 2 te gaan opzoeken, zo echt kwam dit asterisme over. Een leuk object dus.

Benieuwd of ik de drievoudige ster Draconis 16/17 zou vinden, de positie van dit object leek me moeilijk. Maar bij het richten van de red dot bleek ik deze sterren tot mijn opluchting onmiddellijk in mijn beeldveld te hebben. Twee witte sterren die allebei even helder leken. Met de laagste vergroting stonden ze als tweelingen naast elkaar. Toen ik een vergroting van 130 maal probeerde meende ik het linkse sterretje (gezien door de Newton) met moeite gesplitst te zien. Maar ik kon het me ook verbeelden, daarom dat ik tot 260 maal vergrootte. Zonder twijfel zag ik toen het derde sterretje staan. Yessssss, dubbels zijn fun met een kleine kijker!

In mijn zoektocht naar Struve 2455 en 2457 botste ik onverwacht met de verrekijker op het asterisme de Coathanger. Prachtig, en noem het een geluk bij een ongeluk, want de Struve’s lieten zich tot mijn spijt niet zien. Ik zag teveel sterren op die plek, geen idee welke ik moest hebben. Volgende keer probeer ik het nog eens met een betere zoekkaart.

Hetzelfde geldt voor de sterrenhopen in de Zwaan, NGC6940, waarvan de positie me duidelijk leek, alsook NGC6882 en NGC6885. Komt het door het maanlicht? Ik vermoed het, gelet er opvallend weinig sterren in de Zwaan te vinden waren. Ook deze hopen verdienen dus nog een poging tijdens een maanloze nacht.

En als laatste kon ik het niet laten om de planeet Jupiter nog even te bekijken, de vier maantjes stonden mooi aan dezelfde kant. De seeing leek in eerste instantie goed, maar uiteindelijk bleek hij toch niet echt briljant te zijn, ik heb Jupiter in ieder geval al eens beter kunnen zien. Toch een leuke afsluiter, en het warme nazomerweer versterkte natuurlijk nog mijn feeling good-gevoel. Heerlijk.

 

Vorig verslag / volgend verslag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_________