Sterrenplezier.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

7 september 2009

 

 

Deepsky waarnemen wanneer de bijna volle maan aan de hemel staat, kan het nog zieliger? Mijn laatste verslag dateert al van 26 juli, en dat was slechts een miniwaarneming geweest, niet meer dan een kwartiertje waarnemen. Soms zit het leven gewoon niet mee, soms blijkt het verschrompeld te zijn tot een zielig stukje ‘zijn’. Vergelijk het met een langspeelplaat die ergens in het midden blijft hangen. Om zot van te worden.

En daar zat ik dan in de tuin, de sterren bleken door de opkomende maan te verzuipen in een uitgekieperd blik volle room. De geur van de coniferen en het te snel groeiende gras bleek de ideale kruidenmengeling te zijn. Gewoon even laten pruttelen, dacht ik bij mezelf, en om het geheel niet aan te laten branden besloot ik er vlug even de sterrenkijker bij te nemen. Vergeet nooit te roeren als de saus op het vuur staat.

Deepsky Beauty’s, het bundeltje van augustus. Het leuke van die lijstjes is dat je je nooit alleen voelt tijdens het waarnemen. Met de gedreven-heid van held Harro Treur, die tot mijn grote bewondering dame Venus tijdens daglicht probeerde te strikken, besloot ik Demelza’s lijst van begin tot einde af te werken. Wie niet waagt niet wint.

Het eerste object op de lijst betrof de dubbelster Delta Herculis, het stel zou makkelijk te splitsen zijn. Benieuwd of dat ook door mijn 13 cm Newton zo zou zijn. Met lage vergrotingen bleek dit in ieder geval niet te lukken. Tot ik 130 maal vergrootte, en tot mijn vreugde zag ik plots heel zwak een tweede sterretje opdoemen. De afstand met de hoofdster bleek verrassend te zijn, er kon gerust een koppeltje mieren hand in hand door de opening wandelen. De eerste maal dat ik trouwens zo’n zwakke begeleider onder ogen zag, de begeleider was donkergrijs van kleur en lichtte enkel in het centrum een beetje op. Ik hoop dat ik de juiste ster onder ogen zag.

Een prachtige opener in ieder geval. Met spanning besloot ik de volgende uitdaging aan te gaan: de dubbelster Rho Herculis. Demelza schreef dat je bij slechte omstandigheden best een 20 cm Newton kan gebruiken. Niettegenstaande mijn 13 cm Newton besloot ik het toch maar eens te proberen. De laagste vergrotingen leverde in ieder geval geen splitsing op, maar bij een vergroting van 130 maal ging ik plots helemaal uit mijn dak. Dit was echt kicken, zo ongelooflijk kicken, ik leek wel een op hol geslagen gitaarsolo! Twee witte sterren, voor alle zekerheid vergrootte ik even tot 260 maal, en nu waren de sterren nog een stuk duidelijker te zien. Waanzinnig, het was me gelukt!

Bij de laagste vergroting deden de omgevingssterren mij trouwens aan het asterisme de verlovingsring denken, waarbij Rho Herculis de diamant is. Zelfs zonder de ster te kunnen splitsen was dit al een prachtig kijkspel.

Goed, het volgende object, de open sterrenhoop Dolidze-Dzimselejsvili 5, een verrekijkerobject. Ik kreeg hem niet gevonden, en dat heb ik waarschijnlijk te danken aan de maan. Misschien dat ik hem door de sterrenkijker wel tegenkwam, maar ik kon hem in ieder geval niet identificeren, dus voorlopig blijft dit hoopje nog tussen de opsporings-berichten staan.

Hetzelfde verhaal voor DoDz 6, niets van gezien. Demelza schreef dat er door kleinere kijkers een wolkje van vier sterren te zien is. Wat ze niet vertelde, en ik vraag me af of ze het met opzet deed, is dat de Herculesbolhoop vlakbij staat. Geloof me, als je op zoek bent naar een zwak wolkje schrik je je bijna een niercrisis als die bolhoop plots in je beeldveld springt. Het was me ondertussen duidelijk dat geen enkele spelconsole Deepsky Beauty’s kan evenaren.

De dubbelster Nu Serpentis vervolgens, ik had best wat tijd nodig om het juiste sterrenbeeld te herkennen, dit was nog onontgonnen gebied voor mij. Helaas stond deze ster al laag aan de horizon, en stoorde naast de lichtprut ook de haag behoorlijk. Om deze reden besloot ik niet teveel tijd te besteden aan het opzoeken van dit object. Het bleek het derde object van de lijst te zijn dat zich verstopte in de lichtsoep.

Vlug naar het volgende object dus, de laatste dubbelster op het lijstje, Theta Serpentis. Ditmaal had ik meer geluk, zelfs bij de laagste vergroting liet dit sterretje zich al mooi splitsen. Wat een verrassing alweer. Twee witte puntjes, alsof het twee spinnenogen waren die me in het donker aankeken. Ontzettend leuk.

Minder leuk was de open sterrenhoop NGC6604, om de eenvoudige reden dat deze hoop door de lage stand niet te bekijken viel. Hoe graag ik hem ook wilde zien, de realiteit van de zware lichtvervuiling aldaar deed mij besluiten geen tijd te verspillen.

Maar bij het volgende object had ik wel prijs, de open sterrenhoop IC4756, ook wel Graff’s cluster genoemd. Door het maanlicht was deze niet met het blote oog zichtbaar, wél door de 10x50 verrekijker. Een prachtig cluster, een hoop zwakke sterretjes die verweven leken te zijn met enkele heldere exemplaren. NGC6633 stond er fier naast en vond ik al even mooi, duidelijk langgerekt. Perfect om met de sterrenkijker te bekijken met de laagste vergroting. Beide clusters waren niet in hetzelfde beeldveld te bewonderen, maar ik vond het heerlijk om van het ene cluster naar het andere te springen. Prachtig, juweeltjes!

Ze brachten me uiteindelijk naar het voorlaatste object op de lijst: Collinder 350. Vreemd, want hoewel het een groot en verspreid cluster zou zijn, bleek Collinder 350 deze avond een lege doos te zijn. En volgens mij moet de hoop op die plek zichtbaar geweest zijn. Geen spoor vond ik ervan. Niets. Had ik iets verkeerd gedaan?

Ik zat in ieder geval op de juiste plek te kijken, want de open sterrenhoop IC4665, vlakbij Collinder 350, liet zich dan wel weer makkelijk zien. Een pracht van een sterrenhoop, en zelfs door de verrekijker zag ik de hoop al oplossen in sterren. Door de verrekijker zag ik trouwens een schitterende ster vlak onder de sterrenhoop staan: Cebalrai, die de kleur van abrikozenconfituur aannam. Het gaf het geheel iets kunstzinnigs, en voor het laatste hemelobject was dit een welkome afsluiter.

Ik had het eigenlijk niet verwacht, maar ondanks de maan heb ik mijn waarneemhonger toch nog kunnen stillen. Tot mijn plezier lag ik er zelfs voor middernacht in. Wat ontzettend handig, zo’n lijstje.

 

 

Vorig verslag / volgend verslag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_________