Sterrenplezier.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4 februari 2008

 

 


 

Deze avond zag de blauwe lucht er verrassend scherp uit. Na zonsondergang zag ik het meteen, het was een stuk helderder dan de vorige dagen. Ongelooflijk hoeveel sterren er nu meer te zien waren. Geen Melkweg te zien met het blote oog, maar het kwam toch al aardig in de buurt. Om 20.45 uur had ik de kijker opgesteld staan.

Ik richtte de kijker richting sterrenbeeld Eenhoorn. Een sterrenbeeld dat moeilijk zichtbaar is met het blote oog, naast het sterrenbeeld Orion gelegen en onder de Tweeling. Ik was op zoek naar de Rossettenevel maar vond hem helaas niet. Meerdere keren kwam ik het Christmas Tree Cluster tegen, het cluster waar ik in december 2007 zoveel tijd heb gestoken om het te vinden, blijkt nu een makkie te zijn om het te vinden. De Rossettenevel zou er wat onder moeten liggen, maar helaas niets gezien ervan. Toch nog maar eens even de tijd genomen om het Christmas Tree Cluster, NGC2264 te bekijken. Magisch, maar als je het niet kent kijk je er zo over in dit sterrijk gebied. Een meteoor kwam plots uit de richting van het Zenit richting Eenhoorn gevlogen. Seconden lang zag ik hem voordat hij uitdoofde. Elke keer weer verrassend om een meteoor te zien.

Na lang gezocht te hebben besloot ik het voorlopig op te geven. Het was ondertussen 21.33 uur. Ik richtte mijn kijker op het sterrenbeeld Casseopeia en wilde daar M52 vinden. Een relatief klein clustertje dat gemakkelijk te vinden is. Ik vond het cluster niet spectaculair, het mooiste was hij nog te zien onder de kleinst mogelijke vergroting (26x). Dergelijke clusters schetsen is echter een ander verhaal. Ik ben al prachtige schetsen van dergelijke objecten tegengekomen op het Astroforum maar zelf zie ik ze me nog niet maken. Dergelijke clusters hebben zo ongelooflijk kleine sterretjes dat je ze vaak maar een seconde ziet opblinken en dan weer verdwijnen in de hoop. Hoe kan je iets schetsen wat je maar even ziet oplichten in zon klein clustertje ? Ik besloot het toch maar eens te proberen, 52 maal vergroot. Schitterend, tijdens het schetsen zag ik een meteoor recht door mijn beeldveld gedurende enkele seconden traag uitdoven.

Hierna nog eens even naar M35 gezocht in het sterrenbeeld Tweeling. Ditmaal ben ik er zeker van dat ik hem de vorige dagen wel had gezien. Een relatief verspreid cluster. Genoeg gezien nu, hier had ik al te vaak tijd aan geschonken de laatste dagen.

Het sterrenbeeld Voerman stond nog hoog aan de hemel. Ik besloot M37 nog eens op te zoeken. Ook dit wilde ik wel eens een poging tot schetsen wagen. Eerst met een vergroting van slechts 26 maal. Ik nam echter een verkeerd potlood en kreeg niet geschetst wat ik zag. Een tweede schets proberen te maken met een vergroting van 52 maal. Plots kwam er echter bewolking opduiken waardoor het cluster met momenten langzaam onzichtbaar werd. Het was ondertussen 23.45 uur geworden. Ik besloot ermee op te houden. Jammer dat ik niets vond in het sterrenbeeld Eenhoorn, maar dat komt nog wel.

 

Vorig verslag / Volgend verslag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_________