Sterrenplezier.be

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 februari 2008

 

 


 

Het was helder vanavond maar de visuele grensmagnitude zag er weer redelijk slecht uit. Van de Kleine Beer zag ik alleen de Poolster. Er hing precies weer een flinterdunne wolkensluier hoog aan de hemel. In de tuin kon ik daarbij weer meerdere lantaarnpalen uit de omgeving zien schijnen. Maar ik besloot toch om de kijker maar even buiten te zetten. Net vandaag 4 kleurenfiltertjes gekocht, dus dat wilde ik wel even testen.

Om 23.50 uur stond alles opgesteld, collimatie nakijken had ik even geen zin in deze keer. De kijker eerst maar eens naar Saturnus gericht. Met mijn laagste vergroting (26x) kon ik de ring rond Saturnus al zien, al was hij echt wel mini. Ook zag ik een sterretje naast Saturnus staan, ik vermoed dat het de maan Titan was. Met een vergroting van 52 maal zag ik de planeet al wat groter en kon ik ook de lege ruimte tussen de ring en de planeet langs beide zijden duidelijk zien. Ook zag ik de ring langs de voorzijde van de planeet als een dun streepje. Op de planeet zelf kon ik duidelijk een wolkenband herkennen.

Ik nam mijn filtersetje maar stelde vast dat ik met mijn rood lampje de kleuren van de filtertjes niet meer kon onderscheiden. Ik gokte dan maar en nam één van de doorzichtigste filters. Ik vermoed dat het de gele filter was want Saturnus werd er wat geler door. Met het gele filtertje zag Saturnus er wat duidelijker uit, niet meer zo fel ook. Ik besloot hierop mijn grootste vergroting die ik heb te gebruiken, 260 maal (5mm oculair + 2x barlow). Hierdoor zag ik Saturnus toch wel lekker groot, maar niet meer zo scherp. Met het filtertje erop gaf het wel een goede verbetering. Ik zag de planeet een stuk scherper en minder fel waarop ik er met plezier een tijd naar gekeken heb. De Cassini-scheiding in de ring heb ik echter niet kunnen zien. Ik vermoed dat dit door de stand van het ringenstelsel komt.

Genoeg Saturnus gezien, 00.15 uur. Tijd om de kijker eens richting Mars te zetten. Ik nam een ander filtertje dat er wat donkerder uitzag. Ik vermoed dat ik de rode filter vasthad. Mars was hierdoor net een glas Lindemans kriek geworden, maar dan zonder schuimkraag want een Poolkap was niet zichtbaar. Met een vergroting van 260 maal zag ik wel wat lichte kleurverschillen op het oppervlak, toch zwakjes wat detail te zien dus. Ook was Mars met een vergroting van 260 maal dankzij het filtertje vele scherper te zien waardoor ik ditmaal toch wel van Mars genoten heb. Misschien dat ik volgende keer de andere filtertjes ook wel eens even probeer op Mars.

Om 00.45 uur besloot ik de kijker nog eens richting M35 te zetten. De vorige keer was ik er echt niet zeker van of ik hem wel in mijn beeldveld had. Toeval of niet, ik had weer onmiddellijk dezelfde hoop sterren in mijn oculair. Maar of dat nu M35 is, ik twijfel nog steeds. Het cluster lijkt me veel te groot. Met een vergroting van 52 maal krijg ik hem niet eens helemaal in mijn beeldveld. Al is het wel, als ik met mijn kijker wat in de omgeving rondkijk, een cluster van sterren.

Het viel me nu ook op dat de kijker niet nat werd, de oculairen bleven ook mooi droog. Ondanks de slechte zichtbaarheid toch een meevaller. Wat kon ik nog bekijken nu? Ik had me deze keer niet echt goed voorbereid. Orion stond ook al laag aan de hemel. Ik zocht even naar andere sterrenbeelden maar raakte volledig gedesoriënteerd. De Stier was ook aan het ondergaan, de Voerman zag ik maar ik moest er een aantal minuten naar kijken voor ik met zekerheid de Voerman kon identificeren. Ik was net in een vreemd land, ik herkende plots zo weinig sterrenbeelden meer. Toch wel opvallend hoe vlug de sterrenhemel op enkele maanden tijd evolueert. Dringend tijd om eens werk te maken van het leren van de overige sterrenbeelden.

De Voerman dan maar voor nu, al stond hij zo raar nu dat ik niet meer goed wist hoe ik de drie Messiers in de Voerman moest opzoeken. Dan maar mijn kijker in het midden van de Voerman gericht en op de wilde boef naar een Messier gezocht. Binnen een minuutje had ik er eentje te pakken. Geen idee de welke van de drie. Ik besloot hem te schetsen zodat ik naderhand zou kunnen kijken welke van de drie Messiers ik te pakken had. Met een vergroting van 52 maal was het cluster het beste te bekijken.

Tijdens het schetsen strooide een lantaarnpaal een hinderlijk licht op mijn oculair waardoor ik constant mijn hand naast het oculair diende te houden om het licht van de lantaarnpaal tegen te houden. Zeer hinderlijk en lastig als je aan het schetsen bent. Het stoorde me zo hard dat ik me niet voldoende kon concentreren en ik een aantal sterren begon te verwarren. Ik begon fouten te maken en sterren foutief te plaatsen. De batterijen van mijn rood lampje waren ook bijna plat waardoor ik bijna niet zag wat ik op de schets plaatste. Frustrerend. Dit had geen zin meer. Ik besloot ermee op te houden. Het was ondertussen 01.40 uur. Eén ding is nu wel zo duidelijk als een klontje. Ik moet volgende keer de auto nemen en een betere plek gaan zoeken. Plus me wat beter voorbereiden.

Achteraf mijn onvoltooide schets eens vergeleken met andere schetsen van de Voermannetjes die op het internet te zien zijn. Aan die schetsen zie ik duidelijk dat ik M36 geschetst heb. Toch nog een leuke meevaller.

 

Vorig verslag / Volgend verslag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

_________